Naucz się kierować agentem, a nie tylko go uruchamiać: automatyczna weryfikacja kodu pisanego przez AI, granice dostępu, sprawdzanie diffów agenta, własne narzędzia i praca z agentem na produkcji.
Umów konsultację
Bartosz Cytrowski
Inżynier webowy od 2006 roku,
mentor, prelegent
Każdy moduł kończy się konkretnym efektem, a nie tylko obejrzanym wideo.
Zakres kursu: Claude Code CLI.
Do tego: mentorzy dostępni od 8:00 do 21:00, spotkania Q&A w każdym tygodniu i warsztaty z ekspertem co dwa tygodnie.

Dołącz i zbuduj proces, dzięki któremu możesz bez obaw wypuścić kod agenta na produkcję.

Claude Code to agent AI od Anthropic, który pracuje bezpośrednio w Twoim repozytorium: czyta kod, uruchamia polecenia, edytuje pliki, odpala testy i przygotowuje commity. W odróżnieniu od czatu nie podpowiada pojedynczych linijek, tylko wykonuje zadanie w pętli: planuje, działa, sprawdza wynik i poprawia. Najkrótsza odpowiedź na pytanie „Claude Code – co to?”: to agent, którym trzeba umieć kierować, a nie tylko go uruchamiać. Z narzędzia korzystasz na kilka sposobów: jako Claude Code CLI w terminalu, w aplikacji Claude Code desktop, w IDE albo w trybie headless w CI. Na kursie pracujesz przede wszystkim w CLI, bo tam najlepiej widać, co agent robi i jakie ma uprawnienia. Uczysz się, jak korzystać z Claude na co dzień w projekcie: dobierać model i effort, pracować w Plan Mode, wracać do checkpointów, wznawiać sesje i formułować zadania tak, żeby agent nie musiał niczego zgadywać. Kurs Claude Code w Mate academy to 3 moduły i 16 tematów praktyki w CLI – od instalacji po agenta w CI i na produkcji.
Claude Code instalujesz natywnym instalatorem na macOS, Linuksie i WSL albo z PowerShell lub CMD na Windowsie, a do pracy potrzebujesz płatnego planu Claude (Pro, Max, Team, Enterprise) lub rozliczenia za tokeny przez API. Instrukcję Claude Code install i aktualne Claude Code docs znajdziesz na stronie Anthropic. Tam jest też Claude Code download aplikacji desktopowej dla osób, które wolą pracować bez terminala. Zmiany w narzędziu śledzisz w Claude Code changelog i na stronie Claude Code status, a przykłady konfiguracji, skilli i integracji znajdziesz na GitHubie. Aktualny Claude Code price i szczegóły Claude Code pricing warto sprawdzać na oficjalnej stronie cennika, bo plany i limity się zmieniają. Na kursie uczysz się kontrolować, co trafia do kontekstu sesji: porządkujesz CLAUDE.md i reguły w .claude/rules/, korzystasz z kompresji kontekstu i oddajesz poboczne zadania subagentom, żeby sesja nie puchła od zbędnych danych.
Claude Code skills, hooki, MCP i plugins to cztery mechanizmy, którymi dopasowujesz agenta do swojego projektu. Skills to spakowane instrukcje i skrypty, które agent ładuje wtedy, gdy są potrzebne. Hooki uruchamiają się automatycznie przy określonych zdarzeniach, np. blokują niebezpieczne polecenia albo odpalają linter po każdej edycji. MCP łączy agenta z zewnętrznymi systemami, a Claude Code plugins pozwalają spakować całą konfigurację i udostępnić ją zespołowi. Na kursie budujesz własne narzędzia i uczysz się wybierać mechanizm do zadania: kiedy wystarczy skill, kiedy potrzebny jest hook, subagent, komenda, MCP albo zwykłe CLI. Poznajesz zakresy (scopes) i priorytety (precedence), czyli zasady współdzielenia ustawień między projektami i zespołem, oraz ewaluacje (evals), które pokazują, że Twoja konfiguracja działa lepiej, a nie tylko inaczej.
Codex vs Claude Code to porównanie dwóch agentów do kodowania: Codex pochodzi od OpenAI, a Claude Code od Anthropic. Oba działają w terminalu i IDE, a różnią się m.in. modelami i plikami instrukcji (Claude Code czyta CLAUDE.md, Codex – AGENTS.md). Niezależnie od narzędzia problem zespołów jest wspólny: agent pisze kod szybciej, niż człowiek zdąży go sprawdzić. Dlatego kurs skupia się na tym, jak pracować z Claude tak, żeby odpowiedzialność za produkcję została po Twojej stronie. Wiele zasad przeniesiesz też na inne agenty, bo w programie jest m.in. kompatybilność z AGENTS.md. Budujesz automatyczną weryfikację kodu: typy, linter, testy jednostkowe, integracyjne i e2e oraz bramkę CI. Ustawiasz tryby uprawnień, reguły deny/ask/allow, sandbox i hooki zabezpieczające. Uczysz się czytać diff agenta i sprawdzać jego dowody zamiast ufać raportowi, a TDD z agentem i testy mutacyjne pokazują, czy testy naprawdę coś weryfikują. W ostatnim module uruchamiasz kilka sesji równolegle w git worktree, wpinasz agenta jako reviewera PR-ów w CI i analizujesz incydenty od alertu, przez trace i logi, do kodu.